De grot van Rouffignac is uniek in vele opzichten. Ten eerste is het ongeveer drie mijl van de rivier de Vezère, alle anderen zijn veel dichterbij. Ten tweede het is echt lange verscheidene mijlen lang. Met het oog op de illustratie die u uw gids mee op een kleine elektrische trein die ongeveer een halve mijl reist in de grot te zien. Dit is een echte selling point voor de kinderen! En ten derde is het de frequente winter woonplaats van winterslaap beren voor millennia. Overal langs de weg naar binnen zie je hun holen gegraven in de zachte kanten van de grot en het krassen van hun klauwen als ze hun nagels geknipt bij het wakker worden elk voorjaar.

Deze grot staat bekend om zijn vele gigantische schilderijen en etsen, hebben meer dan 150 tot nu toe geteld! Deze werden verspreid over de grot en bijna uitsluitend in groepen. Rouffignac heeft ook een eigen 'Sixtijnse Kapel' heet Le Grand Plafond. Het plafond is hier rijkelijk versierd mammoeten, bizons, steenbokken, en paarden die doen denken aan Lascaux.
Het belangrijkste verschil is dat deze werden benut in zwarte lijn op een plafond slechts twee meter hoog (Het plafond in de belangrijkste kamer van Lascaux is ongeveer 10 meter hoog). Al dit gebeurde uiteraard met het licht van een dikke brandende lamp meer dan een halve mijl van de ingang van de grot. Zelfs Michelangelo zou hebben moeite gehad hier.

De authenticiteit van een aantal kunstwerken Rouffignac's wordt vaak in twijfel getrokken. Met name de wollige mammoet tekeningen hier veroorzaakt vroeg prehistorici een hoop ellende. De staart van deze dieren onder een vreemde flap van de huid bij de anus. Deze anatomische mysterie werd geverifieerd bij het in de moderne tijd de overblijfselen van wollige mammoeten gevonden in Siberië met deze zelfde functie. Dus deze tekeningen kon niet namaakgoederen. Niemand wist van deze functie tot aan de moderne tijd.

Samen met de schilderijen en gravures te vinden in deze grotten zijn er ook een aantal "tectiforms." Dit zijn patroon-merken die zich herhalen in een grot of regio's van een grot. Sommige zijn geschilderd punten, rechthoeken, lijnen en driehoeken, en anderen zijn gegraveerd scratchings. In Rouffignac zijn er mijlen van de lijnen getrokken in de zachte modder van de muren door de vingers. Onderzoekers bestudeerden de vorm en de omvang van deze vinger profiellijsten en bepaald dat deze markeringen zijn gemaakt door acht verschillende mensen die ten minste drie van die kinderen waren onder de leeftijd van acht. De kinderen moeten een uitgebreide hebben onderzocht als de markeringen zijn te vinden, zelfs in de meest afgelegen gebieden van de grot. Ze lijken als een soort handtekening of ondertekenen die specifiek zijn voor een grot, deel van een grot, een volk groep of artiest groep. Door de uniformiteit van de merktekens wordt aangenomen dat een vroege vorm schrijven of minste een manier ondertekenen een naam zijn. Zou dit het begin van de geschreven taal die teruggaat tot meer dan 15.000 BC?