Het meest emotionele moment van een bezoek aan de prehistorische grot van Lascaux in het zuidwesten van Frankrijk een paar weken geleden zag handafdrukken van de mensen die schiep de mooiste kunst van het stenen tijdperk. Ze zijn echt waren, 15.000 jaar geleden.

Grotten ingericht met kunst uit de late Paleolithicum, ongeveer 10.000 tot 30.000 jaar geleden, zijn alleen te vinden in Frankrijk, Spanje, Italië, Portugal, Rusland en Mongolië. De grootste cluster van paleolithische kunst grotten puntjes op de Dordogne-afdeling van het zuidwesten van Frankrijk de Vezère-vallei, die is bezaaid met kalkstenen grotten en torenhoge klif opvangcentra die door gletsjers en ondergrondse rivieren gegeten, zolang 140 miljoen jaar geleden. In dit ondergrondse netwerk, met een constante temperatuur en vochtigheid en isolatie van het licht, is de kunst zeer goed bewaard gebleven.

De meest opwindende en toegankelijk zijn voor bezoekers in de Dordogne zijn onder andere Lascaux, Font-de-Gaume, met tekeningen van bizons, paarden en herten, Combarelles, waar stenen tijdperk mensen nog meer dan 300 gravures, en Cap Blanc en biedt 14 dieren sierlijk gebeeldhouwd in diepe opluchting.

Cave kunst was gezien door dorpelingen minstens zo ver terug als de 16e eeuw, op basis van graffiti in de grote grot bij Rouffignac. Maar het werd aangenomen dat de moderne totdat een ontdekkingsreiziger in 1880 aangekondigd dat de schilderijen in de Altamira grot prehistorische waren.

Het begrip van de kunst zo oud als 30.000 jaar voor de geboorte van Christus werd met scepsis op de grond dat het in strijd is met het christelijke geloof. Pas in de 20e eeuw heeft wetenschappers het erover eens dat de mens inderdaad ontdekt hoe kunstzinnig tekenen, beeldhouwen en snijden gravures tijdens de steentijd.

Het Louvre van alle grotten is Lascaux. De grot ingang, minder dan een mijl ten zuiden van Montignac op de Vezere rivier, werd afgesloten van schadelijke luchtverontreinigende eeuwenlang door aardverschuivingen. Na de bomen voor de ingang werden ontworteld door een storm, vier tieners op zoek naar verborgen schat ontdekt de grot in 1940.

Geopend voor toeristen in 1948, Lascaux moest worden gesloten in 1963 na de groene algen en witte kalk vielen de schilderijen. Een exacte kopie gebouwd in cement in de buurt werd ingehuldigd in november 1984. Het cement kan niet aangetast door bacteriën en buitenlucht en de schilderijen zijn bedekt met een transparante film.

In tegenstelling tot wat de meesten denken, kan de originele Lascaux, bewaakt door een hek en twee Duitse herders, gezien worden door gekwalificeerde mensen. Aanvragers die verband houden met wetenschap, zijn journalistiek, onderwijs, kunst, musea, zelfs de politiek, ontvangen uitnodigingen na het wachten voor maanden.

Op een geautoriseerde bezoek een recent dag, een gids, Jacques Marsal, leidde de weg langs de honden en houten torens met instrumenten die plaat vochtigheid, temperatuur en luchtdruk in de grot, bewaakt door het Pasteur Instituut in Parijs. Bezoekers moeten nat de zolen van hun schoenen in de antiseptische en daal af naar de donkere, koude grot door middel van drie voorgebieden die ervoor zorgen dat de lucht uit. Dan is de elektrische lichten gaan aan, en het stereotype van het stenen tijdperk bruut wordt verpletterd. De grot straalt met delicate tekeningen in oker en rode baksteen, die in diepste zwart van kunstenaars die waren kennelijk gevoelige mensen. Herten met sierlijke hoornen, getekend met sensuele lijnen, herinneren werken van Picasso. De gids van de zaklamp speelt op een prachtige kudde herten, blijkbaar klauteren uit het water, elk met een andere uitdrukking, elk in een andere positie.

Op de koude stenen muren, een kalf struikelt voor een driezijdige plein dat een val zou kunnen verbeelden. Een paard valt over een klif, haar gezicht laten zien, schrik, mogelijk afschilderen georganiseerd hol te slachten dieren.

"De kunstenaars schilderden al de contouren van elk dier in een beweging zonder aarzeling, een hele prestatie", zegt de gids.

De laatste schok komt uit het stenen tijdperk grot om witte paden zien van straaljagers kriskras de blauwe lucht. Een twee minuten lopen staat bergafwaarts Lascaux II, het cement reproductie gebouwd door de eigenaar van de grond en de staat, nu de eigenaar.

Gegoten boven de grond met 12 Braziliaans, Griekse en Franse beeldhouwers meer dan negen jaar, de grot is een prestatie op zich als het cement echt lijkt op rots. Een Franse kunstenaar werkte zeven jaar met prehistorische gereedschappen en pigmenten om de schilderijen te kopiëren van foto's. De kopieerapparaten zelfs meerdere gaten waar de prehistorische kunstenaars hadden geplaatst logs om op te staan, zodat ze kunnen een hoog plafond komen tot een cirkel van paarden die doen denken aan Chinese kunst schilderen.

De reproductie is indrukwekkend. Maar de oude Lascaux, zoals elke originele kunstwerken, is het wachten waard. Lascaux II mist de impact van de oudheid, en de tekeningen lijken plat omdat de echte Lascaux muren glinsteren met kristallen.

Zo'n 200 schilderijen en 1500 gravures versieren Lascaux I, dat is 819 meter lang. Lascaux II, 131 meter lang, geeft 100 schilderijen of zo en geen gravures.

Die verrassende handafdrukken zijn een veel voorkomend motief in de kunst van de late Paleolithicum. Handafdrukken franje schilderijen in de Pech Merle grot, waaronder een van een zwarte gestippelde paard. Tweehonderd vijftien handafdrukken, meestal van de linkerhand, versieren de Gargas grot in de Hautes-Pyrenees-afdeling in de buurt van Spanje.

Experts zeggen dat 11 voetafdrukken in Pech Merle waren die van een vrouw en kind. Zij geloven dat vrouwen en kinderen vaak de grotten bezocht om de kunst te zien, of om te aanbidden. De grotten worden verondersteld te zijn heiligdommen, gewijd aan de verering van dieren, magie of de jacht, maar wetenschappers weten niet zeker. De gidsen benadrukken dat de prehistorische mensen niet waren "grot mannen." Door de vochtigheid van grotten en de noodzaak om branden te bouwen, Cro-Magnon mensen woonden alleen op grot ingangen, in minuscule grotten of onder overhangende van gigantische kliffen.

Patronen ontstaan ​​in hun kunst. Het merendeel van de onderwerpen zijn gras-eters zoals paarden, bizons, herten, rendieren en steenbokken. Minder talrijk vlees eten mammoeten en neushoorns, die ooit zwierven Frankrijk, wilde zwijnen, wolven en vossen, plus vissen, vogels en reptielen. Een vis is gegraveerd op het plafond van een rivier schuilplaats ten noorden van Les Eyzies, een Dordogne stad bezaaid met prehistorische sites die noemt zichzelf de prehistorische hoofdstad van de wereld.

Tekeningen van de mens zijn zeldzaam en niet realistisch. Mannen blijken vaker dan vrouwen (hoewel vele prehistorische beeldjes van vrouwen zijn gegraven van sites over de hele wereld). In Lascaux, een man valt dood voor een stier doorboord met een speer, de ingewanden bungelen. Pijlen werden duw in mannen opgesteld in Lascaux, Pech Merle en Cougnac, ten noorden van Cahors. Bewijs van oorlog? Experts zeggen vuurstenen zijn niet gevonden in Paleolithicum skeletten, maar ze hebben in latere neolithische graven na landbouw werd ontdekt en mensen werden eigenaren van onroerend goed, en dus had kunnen zijn verdedigers en aanvallers.

De Cro-Magnons geschilderd onder het licht van kleine stenen lampen, die zijn gevonden in de grot opgravingen. Zij pasten houtskool, oker of rode en gele pigmenten van geoxideerde ijzer met borstels of hun vingers of bieten op kleuren met bont of blies ze via buizen. Gravures werden gemaakt met been, hoorn of steen.