De grot van Rouffignac is in vele opzichten uniek. Ten eerste is het ongeveer drie mijl van de rivier de Vezère, alle anderen zijn veel dichterbij. Ten tweede het is echt lang verscheidene mijlen lang. Met het oog op de illustratie die u uw gids mee op een kleine elektrische trein die ongeveer een halve mijl reist in de grot te zien. Dit is een echte selling point voor de kids! En ten derde, het is de frequente winter woonplaats van winterslaap beren voor millennia. Overal langs de weg naar binnen zie je hun holen gegraven in de zachte kanten van de grot en het krassen van hun nagels als ze hun nagels geknipt bij het ontwaken elk voorjaar.

Deze grot staat bekend om zijn vele gigantische schilderijen en etsen zijn er meer dan 150 tot nu toe geteld! Dit waren verspreid over de hele hol en bijna uitsluitend in groepen. Rouffignac heeft ook zijn eigen "Sixtijnse kapel" genoemd Le Grand Plafond. Het plafond is hier rijkelijk versierd mammoeten, bizons, steenbokken, en paarden die doen denken aan Lascaux.
Het belangrijkste verschil is dat deze werden getrokken alleen in zwarte lijn op een plafond slechts twee meter hoog (Het plafond in de belangrijkste kamer Lascaux is ongeveer 10 meter hoog). Al dit gebeurde natuurlijk met het licht van een vette brandende lamp meer dan een half mijl van de ingang van de grot. Zelfs Michelangelo zou moeite hebben gehad hier.

De authenticiteit van een aantal kunstwerken Rouffignac's wordt vaak in twijfel getrokken. Met name de wollige mammoet tekeningen hier veroorzaakt vroeg prehistorici een hoop ellende. De staart van deze dieren onder een vreemde flap van de huid bij de anus. Deze anatomische mysterie was authentiek als in de moderne tijd de overblijfselen van wollige mammoeten gevonden in Siberië met deze zelfde functie. Dus deze tekeningen kon niet zijn fakes. Niemand wist van deze functie tot aan de moderne tijd.

Samen met de schilderijen en gravures te vinden in deze grotten zijn er ook een aantal "tectiforms." Dit zijn patroon-merken die zich herhalen in een grot of regio's van een grot. Sommige zijn geschilderd stippen, rechthoeken, lijnen en driehoeken, en anderen zijn gegraveerd scratchings. In Rouffignac zijn er mijlen van de lijnen in de zachte modder van de muren door de vingers. Onderzoekers hebben onderzocht de vorm en omvang van deze vinger profiellijsten en vastgesteld dat deze markeringen zijn gemaakt door acht verschillende mensen minstens drie van die kinderen waren onder de leeftijd van acht. De kinderen moeten een uitgebreide hebben onderzocht als hun opschriften gevonden, zelfs in de meest afgelegen gebieden van de grot. Ze lijken te zijn als een soort van handtekening of teken die specifiek zijn voor een grot, deel van een grot, een bevolkingsgroep, of artiest groep. Omwille van de uniformiteit van de markeringen die worden verondersteld om een ​​vroege vorm van het schrijven of minst een manier van de ondertekening van een naam te zijn. Zou dit het begin van de geschreven taal die teruggaat tot meer dan 15.000 BC?